KÖPRÜNÜN ÖTESİ

      "ÇEKİÇ GÜÇ" * Oyhan Hasan BILDIRKİ

      Her türlü ilişkilerde, “niyet” önemlidir. İnsan, ardını önünü düşünmezse, bu konuda, daha sonraki günlerde yanıldığını, geç de olsa, anlar. Bütün görevlilerimiz, edinecekleri birer sözlükten, “niyet maddesi”ni, tekrar gözden geçirmeli, sıkı bir şekilde öğrenmelidirler. Niyetin sınıflandırılış biçimlerine, yeniden bakmalı, yorumlanılışındaki incelikleri kaçırmamalıdır. Yoksa, “Dimyat’a pirince giden, evdeki bulgurdan olur.” şamarı, suratımızda şaklar.
      Bilgimi, cehaletime verin. Şu arada bir, TBMM’deki vekillerimizin rahatını kaçıran, kısa süreli de olsa, onların huzurunu bozan, “çekiç güç” meselesini, anlayamadım. Keza, vekillerimiz de anlamamış olacaklar ki, kullanacakları oylarının renginde “tereddüt”e düşüyorlar. Bugün “kara” dediklerine, yarın “ak” deyiveriyorlar.
      Halka sorsanız, yola çıkıp önünüze geleni çevirseniz, çekiç güçle ilgili bilgilerini yoklasınız, çok iyi biliyorum, kocaman bir sıfırla karşılaşırsınız. Sokağın fatihleri, belki de bu gücün, kendi ülkelerinin toprağında “konuşlandırıldığının” bile farkında olmayacaklardır.
      Bu defa ben, bilinmeyeni, farkında olmadığımızı, keşfe çıkıyorum. Gayretimiz boşa çıkmazsa, ucundan köşesinden, bir amansız tarafından “çekiç güç”ü yakalarız. Görünmeyeni gösterir, bilinmeyeni anlatırız. Körfez krizinin bir hatırası olan bu güçle ilgili, şu haberle yola çıkalım: “Çekiç Güç, akaryakıt ihtiyacını hemen yanı başındaki Türkiye yerine, Yunanistan’dan karşılıyor ve Atina’ya yılda on, on beş milyon dolar kazandırıyor. Çekiç Güç, yılda yüz milyar lira tutan gıda ihtiyacını ise, İsrail’den sağlıyor.”
      Peki bize ne mi, diyorsunuz?
      Görüyorsunuz, bize de, sıkıntısı düşüyor.
      Hadi, İsrail’le sıcak ilişkilerimiz var, diyelim. Yüz milyarı, paradan saymazsanız, varsın bu güç, yiyecek ihtiyacını onlarla çözümlesin. Amma, “akaryakıt” olmaz. İkide bir, aramızdaki düşmanlık sebeplerini “kaşıyan” komşumuz Yunanistan, onların pastasından, ne ad altında olursa olsun, hiç-bir şekilde “pay” almamalıdır.
      “Çekiç güç”, bizi koruyorsa, kime karşı koruyor? Bunu bilmek, hepimizin hakkıdır. Doğrudan, bandajlamadan söylemek gerekirse, açıkçası Rusya’dan koruyorsa, bu anlayışa kargalar bile şapka çıkarır. Irak’tan mı? Hiç, sanmam! Saddam’ın kendi etekleri tutuşuyor. Başka bir yerde, hele bizim ülkemizde, yangın çıkaramaz. Suriye? Hiç olmaz!
      O halde, ne? Bu “çekiç güç” nedir?
      Çok bilinmeyenli bir denklem haline gelen bu mesele, mutlaka çözülmelidir. Ülkemizin hayrına, bizde misafirse, vekillerimizin dilediği oranda, topraklarımızda konuşlansın. Akaryakıtını Yunanistan’dan, yiyeceğini İsrail’den alsın. Alsın ya, Türkiye için de bir şeyler yapsın. Ve bu yaptığı şeyler, herkes tarafından açıkça bilinsin. Yoksa, bu konuda bocalayan halkımız, YDP lideri Hasan Celal Güzel’e kanıverirse, “çekiç güç”e yazık olur.
      Bundan da, ilgili bütün taraflar, zararlı çıkar.
      Unutmayalım: Zarardan dönmek, kârdır.
      6 Ocak 1995
 
      Oyhan Hasan BILDIRKİ